การกำหนดให้เป็นอาชญากรรม การออกใบอนุญาต การควบคุมโดยตำรวจ และการตีตรา ทำให้ผู้ทำงานในอุตสาหกรรมบริการทางเพศมีความเสี่ยงต่อความรุนแรงในครอบครัว ความรุนแรงในครัวเรือน และความรุนแรงทางเพศมากยิ่งขึ้น และทำให้เรามีแนวโน้มที่จะไม่แจ้งความหรือขอความช่วยเหลือเมื่อเกิดเหตุการณ์ดังกล่าว ผู้ทำงานในอุตสาหกรรมบริการทางเพศที่ตกเป็นเหยื่อมักถูกปฏิเสธความน่าเชื่อถือ ถูกตำหนิ ถูกมองว่าไม่สมควรได้รับความช่วยเหลือ หรือถูกพิจารณาว่าไม่ตรงกับเกณฑ์การรับบริการของผู้รับบริการในศูนย์บริการเฉพาะทางเกี่ยวกับความรุนแรงในครอบครัว ความรุนแรงภายในบ้าน และความรุนแรงทางเพศ (FDSV) โดยยังมีอุปสรรคเพิ่มเติมสำหรับผู้ทำงานในอุตสาหกรรมบริการทางเพศที่เป็นชนพื้นเมืองและชาวเกาะช่องแคบทอร์เรส ผู้อพยพ ผู้ที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมและภาษา รวมถึงผู้พิการ

องค์กรของผู้ให้บริการทางเพศมักเป็นจุดติดต่อแรกและเพียงแห่งเดียวสำหรับผู้ให้บริการทางเพศที่ประสบกับความรุนแรง พวกเขาจะเดินทางไปยังสถานที่เกิดเหตุ จัดการขนส่งไปยังโรงพยาบาลและที่พักฉุกเฉิน ให้การสนับสนุนจากเพื่อนร่วมอาชีพ บริการเป็นตัวกลางและส่งต่อผู้รับบริการ ช่วยในการแจ้งความกับตำรวจและกระบวนการทางศาล จัดการอบรมให้ความรู้เกี่ยวกับความยินยอมและการป้องกันความรุนแรงในครอบครัว รวมถึงฝึกอบรมผู้ให้บริการทางเพศให้สามารถเก็บตัวอย่างทางนิติวิทยาศาสตร์ด้วยตนเอง อย่างไรก็ตาม องค์กรเหล่านี้ได้รับงบประมาณสนับสนุนเกือบทั้งหมดเพื่อป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ (STI) และโรคติดต่อจากเลือด (BBV) ส่วนโครงการสนับสนุนผู้ทำงานในอุตสาหกรรมบริการทางเพศที่ตกเป็นเหยื่อความรุนแรง (FDSV) ที่มีอยู่นั้นมีขนาดเล็ก ดำเนินการเป็นครั้งคราว และมีความเปราะบางต่อการเปลี่ยนแปลงด้านงบประมาณ การทำงานในอุตสาหกรรมบริการทางเพศต้องได้รับการยกเลิกการลงโทษในทุกรัฐและเขตการปกครอง พร้อมด้วยการคุ้มครองเพื่อป้องกันการเลือกปฏิบัติและการดูหมิ่น รัฐบาลควรจัดสรรงบประมาณให้องค์กรเพื่อนร่วมงานในระดับรัฐและเขตการปกครองเพื่อให้บริการสนับสนุนด้าน FDSV จัดสรรทรัพยากรให้ศูนย์กฎหมายชุมชนเพื่อช่วยเหลือผู้ทำงานในอุตสาหกรรมบริการทางเพศ จัดสรรงบประมาณให้ผู้ทำงานในอุตสาหกรรมบริการทางเพศมีส่วนร่วมในระดับชาติในการปฏิรูปนโยบาย FDSV และแก้ไขปัจจัยเชิงโครงสร้างที่ก่อให้เกิดความรุนแรงผ่านกลยุทธ์ที่คำนึงถึงการตัดกันของประเด็นและยึดหลักสิทธิมนุษยชน